mały|Grób Romany Popiel na cmentarzu Powązkowskim Romana Popiel, zamężna Święcka (ur. 22 lutego 1849 w Warszawie, zm. 12 grudnia 1933 w Warszawie) – polska aktorka.
Życiorys Córka Jana Sykstusa Eustachego Popiela urodziła się 22 lutego 1849. Jako uczennica szkoły baletowej w Warszawie, w latach 1853–1863 występowała w rolach dziecinnych w Warszawskich Teatrach Rządowych (WTR), m.in. jako Henryk w Klarze Józefa Korzeniowskiego oraz przedstawieniach baletowych. W 1865 ukończyła warszawską Szkołę Dramatyczną. Od 21 grudnia 1866 do 11 listopada 1870 występowała na deskach teatru we Lwowie kierowanym przez A. Miłaszewskiego oraz gościnnie w Lublinie, Czerniowcach i Stanisławowie. We Lwowie debiutowała jako Adrianna w Pożarze w klasztorze Théodore’a Barrière. W maju 1870 podczas gościnnych występów w Warszawie otrzymała propozycję zatrudnienia w WTR. 19 grudnia 1870 wystąpiła dla nich po raz pierwszy w roli Matyldy w Każdy wiek ma swoje prawa Maurycego Hartmanna. Adam Asnyk dedykował jej wiersz Abdykacja, zainspirowany grą Popiel jako Pauliny w jego komedii Walka stronnictw. Jej karierę aktorską przerwał ślub z ziemianinem Wandalinem Święckim w maju 1880 i wspólna podróż po Europie. Od lutego do maja 1881 ponownie grała w WTR i we Lwowie.