Położenie i morfologia W każdej 96-nm jednostce rzęskowej można wyróżnić trzy różniące się kształtem, składem białkowym i prawdopodobnie pełnioną funkcją promienie łączące: RS1, RS2 i RS3. Jednakże w przypadku Chlamydomonas jednostka rzęskowa wyposażona jest jedynie w dwa promienie łączące RS1 oraz RS2, natomiast trzeci promień łączący (RS3) zredukowany jest do niewielkiego wyrostka. Promienie łączące swoim kształtem przypominają literę T, a ich struktura podzielona jest na trzy segmenty: główkę oddziałującą z wypustkami pary centralnej, trzon mocujący promień łączący na mikrotubuli obwodowej (mikrotubula A) oraz szyjkę, która łączy trzon z główką. Morfologia poszczególnych promieni łączących nie jest identyczna. Promienie łączące RS1 i RS2 mają podobną architekturę i są strukturami symetrycznymi oddalonymi od siebie o 32 nm, natomiast trzeci promień łączący położony jest w odległości 24 nm od RS2 i różni się morfologią oraz sposobem zakotwiczenia na tubuli A od pozostałych RS. Tak istotne różnice w strukturze promieni łączących mogą odzwierciedlać niejednorodność składu białkowego, a w konsekwencji różnorodność funkcjonalną. Dotychczasowe badania prowadzone na zielenicy Chlamydomonas reinhardtii pozwoliły na zidentyfikowanie 23 białek, które budują promienie łączące RS1 i RS2.