Istniały dwie formacje o nazwie Brytyjska Armia Renu (ang. British Army of the Rhine). Obie były pierwotnie wojskami okupacyjnymi w Niemczech, pierwsza działała po zakończeniu I wojny światowej, a druga po II wojnie światowej. Obu formacjom wyznaczono obszar odpowiedzialności wokół niemieckiego odcinka rzeki Ren.
Historia 1919–1929 thumb|240px|Oficjalne zdjęcie brytyjskich i francuskich oficerów oraz cywlnych komisarzy przed domem Naczelnego Dowódcy Armii Okupacyjnej w Marienbergu thumb|240px|18 Pułk Huzarów w Kolonii, 6 grudnia 1918 r. thumb|240px|Feldmarsz. Herbert Onslow Plumer, naczelny dowódca Brytyjskiej Armii Renu, odbiera honory od 29 Dywizji Piechoty wkraczającej do Kolonii przez Most Hohenzollernów thumb|240px|Piechota i czołgi paradujące przez Kolonię przez frontem dowódcy VI Korpusu, gen. Aylmera Haldane, czerwiec 1919 r. Pierwsza Brytyjska Armia Renu została utworzona w marcu 1919 r. w celu realizacji zadań związanych z aliancką okupacją Nadrenii. Pierwotnie w jej skład wchodziło pięć korpusów, z których każdy składał się z dwóch dywizji piechoty oraz dywizji kawalerii:
II Korpus: dowodzony przez Clauda Jacoba Dywizja Lekka (utworzona na bazie 2 Dywizji Piechoty): dowodzona przez gen. George’ a Jeffreysa Dywizja Południowa (utworzona z 29 Dywizji Piechoty): dowodzona przez gen.