Utwór pojawia się na płycie Las Últimas Composiciones (1966) – ostatnim albumie wydanym przez Parrę przed śmiercią.
Słowa piosenki mogą wydawać się dwuznaczne: można je odczytać jako romantyczne wysławianie życia i indywidualnych doświadczeń, jednak okoliczności towarzyszące wydaniu piosenki mogą sugerować, że Violeta chciała użyć utworu jako pewnego rodzaju pożegnania przed popełnieniem samobójstwa, dziękując życiu za wszystko, co jej dało. Słowa mogą być wręcz interpretowane jako ironiczne, wypominające, że życie w zdrowiu, pełne możliwości, sukcesu i doświadczeń podróży nie jest w stanie zrekompensować bólu i sprzeczności ludzkiej natury.
Gracias a la vida que me ha dado tanto