Kondensator litowo-jonowy (skrót LIC z ang. lithium-ion capacitor) – jest to układ hybrydowy, klasyfikowany jako rodzaj superkondensatora. Stosowanym materiałem katodowym (elektroda dodatnia) jest najczęściej węgiel aktywny, natomiast anoda (elektroda ujemna) tego urządzenia zbudowana jest z materiału węglowego, wcześniej zdomieszkowanego jonami litu. Proces domieszkowania obniża potencjał anody i umożliwia uzyskanie stosunkowo wysokiego napięcia nominalnego w porównaniu ze standardowymi superkondensatorami.
Zasada działania mały|Lithium-ion capacitors Kondensatory litowo-jonowe to klasa hybrydowych urządzeń do magazynowania energii elektrochemicznej, tj. łączących mechanizm gromadzenia ładunku charakterystyczny dla superkondensatora (ładowanie/elektrycznej warstwy podwójnej) oraz baterii (interkalacja/deinterkalacja jonów litu). Jako elektrodę dodatnią wykorzystują one materiał węglowy o wysokiej powierzchni specyficznej oraz związek interkalacyjny, który ulega szybkim odwracalnym reakcjom interkalacji jonów litu na elektrodzie ujemnej. Podczas ładowania i rozładowania, zachodzi interkalacja i de-interkalacja jonów litu w obrębie materiału elektrody, podczas gdy na elektrodzie dodatniej następuje adsorpcja i desorpcja jonów w porach materiału węglowego.