Heinrich Bleichrodt (ur. 21 października 1909, zm. 9 stycznia 1977) – niemiecki oficer marynarki, korvettenkapitän, podczas II wojny światowej dowódca niemieckich okrętów podwodnych U-48, U-67 oraz U-109. W trakcie działań wojennych podczas bitwy o Atlantyk zatopił 24 statki o łącznym tonażu 151 260 BRT oraz slup HMS „Dundee”. Po kapitulacji III Rzeszy został uwięziony, po czym zwolniony 25 września 1945 roku.
24 października 1940 roku odznaczony Krzyżem Rycerskim jako 41. w Kriegsmarine i 18. w U-Boot-Waffe, 23 września 1942 roku – jako 125 w Wermachcie, 17 w Kriegsmarine i 15. w U-Boot-Waffe – Liśćmi Dębu.
Służba Do służby w Reichsmarine wstąpił w 1933 roku, od lipca do października 1939 roku służył na ciężkim krążowniku „Admiral Hipper”, po czym został przydzielony do , następnie został skierowany do szkolenia w zakresie pływania podwodnego, które ukończył kwietniu 1940 rokuBusch, R., Roll, H.,J.: German U-Boat Commanders, s. 33.. Otrzymał wówczas przydział do 1. Flotylla U-Bootów „Weddingen”, gdzie służył jako 1. oficer wachtowy na U-8 typu IIB, z końcem czerwca tego roku objął funkcję oficera wachtowego i rozpoczął szkolenie dowódcze w 2.