mały|Jerzy Waksmański Jerzy Waksmański (ur. 16 maja 1943 w Skarżycach, k. Zawiercia, zm. 28 marca 2026 w Katowicach) – polski prozaik, dziennikarz.
Życiorys Jeden z przedstawicieli nurtu chłopskiego w literaturze. Urodził się 16 maja 1943 roku w Skarżycach koło Zawiercia. Ojciec, Edward, był organistą w Skarżycach, a następnie w pobliskim Mrzygłodzie, gdzie przeniósł się wraz z rodziną. Jerzy Waksmański ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jako student zadebiutował w 1965 roku opowiadaniem „Rywal” w „Tygodniku Kulturalnym”. Dwa lata później otrzymał II nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Ludowej Spółdzielni Wydawniczej za powieść „Czarne łochynie”. W 1979 roku otrzymał III nagrodę w ogólnopolskim konkursie za słuchowisko „Awaria”. Teksty literackie zamieszczał na łamach „Współczesności” (1967–1968), „Pomorza” (1967–1970), „Faktów” (1970–1973), „Miesięcznika Literackiego” (1970), „Nowego Wyrazu” (1972), „Tygodnika Kulturalnego” (1978), „Gazety Antykwarycznej” (2000–2001). Publikował w almanachu literackim „Rodowody” (red. J. Kajtoch. Warszawa 1974).