Rezydentura Polska w Gdańsku – przedstawicielstwo władz Polski funkcjonujące, z przerwami, w latach 1524–1939.
Historycznie zmieniały się jego zadania, tytuły przedstawicieli, nazwy urzędów. Ostatnim był Komisariat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku (1920-1939), któremu poświęcono oddzielne hasło.
W okresie unii personalnej Polski z Saksonią (1697–1763, z przerwami), rezydenci reprezentowali oba kraje.
Rezydenci Polski w Gdańsku w okresie Korony Królestwa Polskiego (1454–1569) 1524 – Maciej Drzewicki, komisarz, biskup (1467-1535) 1566- – Kasper Geschkau, sekretarz królewski, opat oliwski (1520-1584)
w okresie Rzeczypospolitej, Korony Królestwa Polskiego (1569–1793) 1623 – Jan Wendt, komisarz 1623 – Piotr Nielsen, komisarz 1649 – Albert Probst Gorajski von Kuschnitz, komisarz 1649 – Albert Starost Kadziłowski von Radziejów, komisarz 1657-1680 – Elias Konstantin von Treven-Schroeder, sekretarz królewski w Gdańsku (1625-1680)Friedrich Schwarz (opr.): Inhaltsverzeichnis der Mitteilungen des Westpreußischen Geschichtsvereins Jahrgang 1 – 35 : Personen, Orte, Sachen, Danzig 1940. 1697-1700- – Johann Friedrich Bötticher, rezydent/agent 1699-1710 – David Schüller, agent Saksonii i Polski (-1732)Friedrich Schwarz: Inhaltsverzeichnis der Mitteilungen des Westpreußischen Geschichtsvereins