Język n’ko – ustandaryzowana forma koiné języków mande, zapisywana alfabetem N'Ko. Jest używana w Gwinei, Mali, Wybrzeżu Kości Słoniowej, Burkina Faso i niektórych innych krajach Afryki Zachodniej, przede wszystkim, ale nie wyłącznie w formie pisemnej, natomiast w mowie używane są różne języki mande: maninka, bambara, diula i inne.
Jest to język literacki z gramatyką normatywną zwaną („czysty język”). Do jego kodyfikacji przyczynił się Soulemayne Kante, który za podstawę języka literackiego przyjął odmianę minkinkamóri, używaną w rodzimym regionie Kante KankanDonaldson, Coleman (2017) Clear Language: Script, Register and the N’ko Movement of Manding-Speaking West Africa. Doctoral Dissertation, Philadelphia, PA: University of Pennsylvania.Donaldson, Coleman (2017) “Orthography, Standardization and Register: The Case of Manding.” In Standardizing Minority Languages: Competing Ideologies of Authority and Authenticity in the Global Periphery, edited by Pia Lane, James Costa, and Haley De Korne, 175–199. Routledge Critical Studies in Multilingualism. New York, NY: Routledge.Donaldson, Coleman (2019-03-01). „Linguistic and Civic Refinement in the N'ko Movement of Manding-Speaking West Africa”. Signs and Society. 7 (2): 156–185, 181. doi:10.1086/702554.