Wchodził w skład komitetu redakcyjnego tej encyklopedii.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Zachód przez Węgry i Francję i tam pod koniec 1939 był w składzie Korpusu Morskiego Polskiej Marynarki Wojennej. Od 25 listopada do 18 grudnia 1939 jako tymczasowy komandor porucznik, a od 19 grudnia 1939 do 18 stycznia 1940 jako komandor porucznik był komendantem Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej (SPMW), mieszczącej się na ORP Gdynia. Od 20 stycznia do lutego 1940 był zastępcą Komendanta Uzupełnień Floty, a od 19 listopada 1940 do 22 września 1942 sam sprawował stanowisko Komendanta Uzupełnień Floty. Od 14 lutego do czerwca 1940 jako tymczasowy komandor podporucznik pełnił funkcję komendantem Szkoły Specjalistów Morskich (SSM) na ORP Gdynia. Od 5 czerwca do 9 grudnia 1940 był komendantem Centrum Wyszkolenia Specjalistów Floty (CWSF). Od 22 września 1942 do 29 marca 1943 był kierownikiem Samodzielnego Referatu Organizacyjno-Wyszkoleniowego. Od 19 września do 29 grudnia 1943 był komendantem Komendy Morskiej „Północ” w Greenock i jednocześnie dowódcą 1 Dywizjonu Kontrtorpedowców. Od 30 grudnia 1943 do 1945 był oficerem łącznikowym MW przy Sztabie Naczelnego Wodza. Już po zakończeniu wojny został awansowany na stopień komandora ze starszeństwem z dniem 2 grudnia 1946.