Miodojad wyspowy (Meliphaga vicina) – gatunek małego ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae). Występuje endemicznie na wyspach Tagula i Junet (Panatinani) w archipelagu Luizjadów. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisali Walter Rothschild i Ernst Hartert w 1912. Holotyp, dorosły samiec odłowiony 8 kwietnia 1898, pochodził z wyspy Tagula, lecz nie podano dokładnej lokalizacji jego pozyskania. Pochodził z kolekcji Alberta S. Meeka. Trafił do Muzeum Historii Naturalnej w Tring. Autorzy nadali nowemu gatunkowi nazwę Ptilotis analoga vicina, tym samym uznając go za podgatunek miodojada długodziobego (M. analoga). Dawniej bywał też łączony z miodojadem cienkodziobym (M. gracilis). Obecnie (2025) autorzy Kompletnej listy ptaków świata umieszczają miodojada wyspowego w rodzaju Meliphaga. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny i autorzy HBW Alive klasyfikują go w obrębie Microptilotis, nie wyróżniają podgatunków. Epitet gatunkowy vicina oznacza z łaciny „bliski”. W 2016 brakowało badań genetycznych pozwalających na ustalenie, czy miodojad wyspowy powinien być uznany za podgatunek miodojada długodziobego.