Zadaniem 8 spobsmeld było prowadzenie ciągłego rozpoznania nieprzyjaciela powietrznego w północnym i północno-zachodnim rejonie kraju poprzez posterunki rozpoznania wzrokowego rozmieszczone na rubieży: Nowa Karczma, Gdynia, Puck, Poddębie (pierwsza linia) i 60–80 km na południe (druga linia): Siemiany, Pelplin, Lipnica. Jedynymi środkami technicznymi były stoliki kursowe, lornetki, dwa aparaty telefoniczne AP-48, busola, zegar – budzik i pięć kilometrów kabla telefonicznego. We własnym zakresie, w razie potrzeby, żołnierze wykonywali drewnianą wieżę, dół nasłuchowy i schron. System obserwacji przestrzeni powietrznej i wczesnego ostrzegania stanowił i był dość prymitywny. Posterunki 8 pułku były od siebie oddalone o 8–10 km, na głębokości 10–12 km i tworzyły kompanijne rejony obserwacyjno-meldunkowe o szerokości 60 km i głębokości 30 km, albo batalionowy rejon o szerokości 80 km i głębokości 60 km. W 1954 powstało Dowództwo Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju, które połączono z dwóch dowództw: Dowództwa Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju i Dowództwa Wojsk Lotniczych (WLiOPLOK). Dowódcą został gen. Iwan Turkiel.