Włodzimierz Andrzej Latawiec (ur. 1 kwietnia 1896 w Sieteszy, zm. 21 października 1985 w Londynie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień podpułkownika.
Życiorys Urodził się 1 kwietnia 1896 w Sieteszu, w ówczesnym powiecie łańcuckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie PiotraTu podano, że urodził się 1 września 1896. ..
Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach Polskich w szeregach II batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady.
3 września 1919 Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 września 1919 podporucznikiem w piechocieDz. Rozk. Wojsk. Nr 90 z 25 września 1919, poz. 3279.. W tym czasie jako podoficer byłych Legionów Polskich służył w 5 Pułku Piechoty Legionów. Później został przeniesiony do 32 pułku piechoty i w jego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, za co otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1923 lokata 42), a następnie na stopień kapitana piechoty z dniem 1 lipca 1923. W latach 20. był oficerem 35 pułku piechoty w Łukowie, a później w Brześciu (w 1923, 1924 oficerem w tym pułku był kpt. Celestyn Piotr Latawiec (ur. 1894), potem przydzielony do KOP).