Jan Fedorowicz herbu Oginiec, ukr. Іван Федорович, Iwan Fedorowycz (ur. 10 czerwca 1811 w Hnilicach Wielkichwedług PSB błędnie w Bilitówce, pow. tarnopolski, w pow. zbaraskim, zm. 2 listopada 1870 w Oknie, pow. skałackim) – prawnik, ziemianin, uczestnik powstania listopadowego, członek tajnych organizacji niepodległościowych, poseł na Sejm Ustawodawczy w Kromieryżu.
Życiorys Ukończył kolegium jezuickie w TarnopoluParlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Fedorowicz, Jan Ritter von Dr. iur. – Parlamentarier 1848-1918 online [5.11.2019]. Po wybuchu powstania listopadowego udał się do Królestwa Polskiego, gdzie wstąpił do armii polskiejJustyn Sokulski, Fedorowicz Jan (1811-1870), Polski Słownik Biograficzny, t. 6, Kraków 1948, s. 389. Najpierw służył w artylerii konnej. Ranny, przebywał w szpitalu. Wyleczony służył jako oficer ordynansowy dowódcy 10 pułku krakusów – płk. Piotra Wysockiego. Ranny podczas obrony Warszawy został przewieziony do Galicji. Tu w latach 1831-1840 studiował na wydziale prawa uniw. we Lwowie, gdzie otrzymał tytuł doktora praw. Jednocześnie działał w tajnych organizacjach niepodległościowych.