Z racji tego, że dalekie mu było również nastawienie spekulatywne, nie ugrzązł ponadto w kartezjański (czy pokartezjański) dualizm. Tym co go interesuje jest, jak mówi znawca jego filozofii Vladimir Jankélévitch, tajemnicza „trzecia substancja”, pojmowana jako nierozdzielna jedność duszy i ciała, „idea duchowości psychosomatycznej” objawiająca się w nierozłączności znaku i sensu, formy i treści, substancji i akcydensów. Inaczej mówiąc, tym co go interesuje najbardziej, nie jest ani spekulatywne ogarnięcie rzeczywistości w spójnej doktrynie, ani penetrowanie mroków ludzkiego losu, lecz dotarcie do uniwersalnego fundamentu wszelkich przejawów życia – do bytu. Czy takie dotarcie jest w ogóle możliwe ? – jest to dla Wahla pytanie zasadnicze. Szansę na znalezienie odpowiedzi, upatruje Wahl w doświadczeniu metafizycznym. Nie może to być doświadczenie zewnętrzne (empiryzm), ani doświadczenie wewnętrzne (psychologizm), lecz właśnie doświadczenie metafizyczne: próba bezpośredniego uchwycenia tego, co tkwi u podstaw wszelkich doświadczeń. Wahl jako historyk, skłania się ku tezie, że nie istnieje jedno, lecz wiele doświadczeń metafizycznych.