Konstantin Michajłowicz Kukin (ros. Константин Михайлович Кукин, ur. w Kursku, zm. 25 listopada 1979 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, pułkownik.

Życiorys Po ukończeniu w 1916 szkoły realnej w Kursku wstąpił do rosyjskiej armii, walczył w I wojnie światowej, w 1917 został zdemobilizowany. Wrócił do Kurska, w styczniu 1918 wstąpił do partii komunistycznej, później wstąpił do Armii Czerwonej, w 1919 został dowódcą kompanii, później zastępcą komisarza wojskowo-politycznego 53 pułku kawalerii, pod koniec 1919 był pomocnikiem kierownika Wydziału Politycznego 9 Dywizji Kawalerii. W 1920 podjął studia medyczne na Uniwersytecie Krymskim (wkrótce przeniósł się na Uniwersytet Charkowski), których jednak nie ukończył, później pracował w komisariatach wojskowych, 20 marca 1926 został zdemobilizowany. Pracował jako funkcjonariusz partyjny, w 1930 był delegatem na XVI Zjazd WKP(b), w maju 1931 ukończył Instytut Czerwonej Profesury i został skierowany do pracy w Wydziale Zagranicznym (INO) OGPU. Pracował m.in. w rezydenturze INO OGPU w Anglii i od października 1933 w Harbinie, w 1934 został odwołany do Moskwy, później pracował w Grupie Specjalnej przy ludowym komisarzu spraw wewnętrznych ZSRR, działał na Zabajkalu, biorąc udział w likwidacji japońskich grup dywersyjnych.