Portret Camila Goi (hiszp. Retrato de Camilo Goya) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi. Portret przedstawiający młodszego brata malarza w Domu Muzeum Ignacia Zuloagi w Zumaii.
Okoliczności powstania Tożsamość portretowanego nie jest pewna, tradycyjnie jest identyfikowany jako Camilo Goya y Lucientes, młodszy brat malarza. Camilo został wyświęcony na kapłana w 1785 roku, co mogło być okazją do realizacji tego portretu. Historyk sztuki Arturo Ansón Navarro z pewnymi zastrzeżeniami sugeruje, że portret może przedstawiać Antonia Artetę de Monteseguro (1745–1813), duchownego i pisarza z Hueski. Arteta był znajomym Goi i innych Aragończyków z kręgu malarza, takich jak Martín Zapater i Juan Martín de Goicoechea.
August L. Mayer i Xavier Desparmet Fitz-Gerard datują obraz na 1785, rok ordynacji kapłańskiej Camila. Arturo Ansón Navarro sugeruje przedział 1780–1785, ze względu na neoklasyczne i formalne cechy portretu, a także okres, w którym Antonio Arteta przebywał w Madrycie. W latach 80. Goya sportretował w podobny sposób innych przyjaciół z kręgu ilustrados, m.in. Juana Agustína Ceána Bermúdeza ok. 1785 roku i Ramóna Pignatellego ok. 1790. Historycy José Gudiol i José Camón Aznar proponują datę 1800, okres, w którym Goya namalował wiele portretów, zarówno klasycznych, jak i bardziej wystawnych.