thumb|240px|left|Grób prof. Kolendowicza na cmentarzu przy ul. Smętnej we Wrocławiu Tadeusz Kolendowicz ps. Konrad (ur. 30 sierpnia 1922 w Koźminie Wielkopolskim, zm. 28 grudnia 2018) – prof. zw. dr hab. inżynier budownictwa lądowego, wykładowca akademicki, powstaniec warszawski.
Życiorys Syn Marii z domu Płonczyńskiej i Wacława Kolendowicza. Po wysiedleniu z miasta rodzinnego przez Niemców w grudniu 1939, okres okupacji spędził na Lubelszczyźnie i w Warszawie, gdzie jako żołnierz AK o pseudonimie Konrad brał czynny udział w Powstaniu Warszawskim w Batalionie Sokół. Walczył na terenie Śródmieścia Południowego. Po kapitulacji 4 października wraz z ludnością cywilną udał się z Warszawy do obozu w Pruszkowie skąd został skierowany do pociągu transportowego do Niemiec, z którego to udało mu się uciec. Zatrzymał się w Milanówku u przyjaciół swoich rodziców.
Studia wyższe odbył w latach 1945-1950 na Wydziale Inżynierii Politechniki Wrocławskiej, gdzie uzyskał stopień magistra inżyniera budownictwa lądowego.
Do pracy naukowo-dydaktycznej został zaangażowany jeszcze jako student w roku 1948 przez profesora Mariana Janusza. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Katedrze Wytrzymałości Materiałów i Statyki Budowli na Politechnice Wrocławskiej pracując jednocześnie jako starszy projektant w Biurze Budownictwa Komunalnego.