Egzekucja w Gallenbach – egzekucja polskiego robotnika przymusowego Stefana Dudy wykonana na podstawie „polskich dekretów” pod zarzutem „zhańbienia rasy” (niem. Rassenschande). Egzekucja odbyła się 10 października 1941 r. w Gallenbach (od 1978 część Taufkirchen) w Niemczech.
Robotnik przymusowy Stefan Duda (ur. 19 lutego 1915 r. w Ociesękach) został przydzielony rodzinie chłopskiej Mayerhofer w Gallenbach jako robotnik rolny. Córka gospodarzy, Anna, zakochała się w młodym mężczyźnie, chociaż takie związki były potępiane jako „zhańbienie rasy”. Oboje zostali pociągnięci do odpowiedzialności przez system nazistowski i na mocy „polskich dekretów” Stefana Dudę uwięziono w obozie koncentracyjnym KL Dachau, a dziewięć miesięcy później esesmani z obozu w Dachau przywieźli go do Gallenbach wraz z szubienicą i publicznie powiesili w pobliżu miejscowej gospody w obecności miejscowej ludności oraz polskich robotników przymusowych.
Anna Mayerhofer przez rok przebywała w areszcie policyjnym w więzieniu sądu okręgowego w Mühldorf am Inn, została zwolniona tylko na krótki czas, a następnie gestapo uwięziło ją w obozie koncentracyjnym Ravensbrück (więźniarka nr 9475/4527).