Rozmowy, czy wywiady z ofiarami i ocalonymi z sytuacji traumatycznych oraz bycie świadkiem traumatycznych wydarzeń (dotyczy to m.in. dziennikarzy) mogą prowadzić do powstania wtórnej traumy. Jej symptomy mogą trwać przez kilka miesięcy, a nawet lat, ewentualnie pojawiać się i znikać nieoczekiwanie, sprowokowane przez wydarzenia przypominające o tragicznym epizodzie z przeszłości. Terapeuci pracujący dłużej z ofiarami gwałtów mogą odczuwać odrazę do sprawców gwałtów, a w skrajnych przypadkach nawet do ogółu mężczyzn. Inni, pracujący z ofiarami różnych przestępstw z użyciem przemocy, mogą odczuwać lęk o własne bezpieczeństwo.
W kontekście działań humanitarnych, takich jak pomoc ofiarom wojny w Ukrainie, trauma pośrednia może pojawiać się u wolontariuszy bez wcześniejszego przygotowania psychologicznego. Badania wskazują, że osoby te narażone są na chroniczne napięcie emocjonalne, wynikające z kontaktu z relacjami o przemocy, śmierci i cierpieniu. U części badanych zaobserwowano objawy tożsame z zaburzeniami lękowymi, depresyjnymi i stresem pourazowym, mimo że same nie przeżyły bezpośrednio wydarzeń traumatycznych.