Kanadyjscy strzelcy podali, że trzeba było uciekać z rowów strzeleckich, boki ziemianek zawaliły się, a transport zaopatrzenia został sparaliżowanyMonahan, op. cit., s. 113.. Morale czechosłowackich żołnierzy podtrzymywały jedynie turowe urlopy w pobliskich miejscowościach i mieście Lille. Sytuacja obrońców była w tym czasie jeszcze gorsza; doskwierała im coraz gorsza jakość żywności, niedostateczna opieka medyczna i nadzwyczaj surowa dyscyplina narzucana przez zdesperowanych oficerówMonahan, op. cit., s. 119..
W dniach 28 kwietnia i 2 maja 1945 r. Niemcom udało się dostarczyć garnizonowi pewną ilość zapasów za pomocą dwuosobowych okrętów podwodnych Seehund. Jednostki te były zwykle uzbrojone w dwie torpedy zamontowane na zewnątrz. W przypadku misji zaopatrzeniowych torpedy zastąpiono specjalnymi pojemnikami na żywność („torpedy maślane”). Podczas podróży powrotnych używali tych kontenerów do przewozu poczty od żołnierzu oblężonego garnizonu w Dunkierce do ich rodzin.
Kapitulacja Dopiero po generalnej kapitulacji Niemiec garnizon w Dunkierce poddał się bezwarunkowo gen. Aloisowi Lišce 9 maja 1945 r.Stacey, op. cit., s.