Problem hazardu – pragnienie ciągłego uprawiania hazardu, pomimo krzywdzących, negatywnych konsekwencji oraz chęci zaprzestania. Silny problem z hazardem może być diagnozowany jako kliniczny hazard patologiczny, jeśli spełnione są pewne kryteria. Patologiczny hazard jest częstym zaburzeniem, które jest powiązane zarówno ze stratami społecznymi, jak i stratami rodzinnymi.
DSM-5 zaklasyfikowało ten stan jako zaburzenie związane z uzależnieniem, którego ofiary doświadczają wielu podobieństw do tych uzależnionych od substancji. Patologiczny hazard przez długi czas był uważany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne nie jako uzależnienie, ale jako zaburzenia kontroli impulsówPetry, Nancy (September 2006). "Should the Scope of Addictive Behaviors be Broadened to Include Pathological Gambling?". Addiction. 101 (s1): 152–60. Jednakże dane wskazują, że patologiczny hazard jest bliżej powiązany z zaburzeniami związanymi z nadużywaniem substancji niż z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi, głównie, dlatego że zachowania tych dwóch pierwszych zaburzeń polegają na dążeniu do aktywowania mechanizmu układu nagrody, zaś zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne są pobudzane przez nadmiernie ruchliwe i źle ulokowane sygnały z mechanizmu strachu mózguPotenza, M. N (October 12, 2008).