Kozicki) o zagadnieniach związanych ze sztuką współczesną.
W związku z likwidacją kierowanej przez Władysława Podlachę Katedry Teorii Sztuki, w której pracował, zgłosił się do konkursu na stanowisko kierownika Miejskiego Muzeum Historii i Sztuki im. J. i K. Bartoszewiczów w Łodzi (obecnie Muzeum Sztuki w Łodzi). Jako jeden z dziesięciu kandydatów wygrał konkurs, a swoje stanowisko objął z dniem 1 stycznia 1935. Bardzo krytycznie ocenił znajdujące się wówczas w Muzeum zbiory, jednakże natychmiast zwrócił uwagę na unikalny charakter kolekcji międzynarodowej sztuki modernistycznej grupy a.r., zgromadzonej tam dzięki inicjatywie Wł. Strzemińskiego i Katarzyny Kobro, a pozostawionej w muzealnym depozycie. Zdając sobie sprawę z niepowtarzalnego charakteru tej kolekcji, postanowił „za wszelką cenę” zatrzymać ją dla Łodzi i opierając się na niepowtarzalności tych zbiorów stworzyć „galerię z prawdziwego zdarzenia”. Lata 1935–1939 pod zarządem Mariana Minicha to okres dynamicznego rozwoju muzeum. Nowatorski kształt, który mu wówczas nadał wprowadził je na stałe do światowego muzealnictwa. W latach 1938–1939 powierzono mu również kierownictwo Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi. Marian Minich był też ekspertem, a zarazem osobą decydującą o możliwości wywozu dzieł sztuki za granicę, na województwo łódzkie.