11 X 1944 w Pyrach k/Warszawy, w łapance ulicznej.
Po wojnie Dnia 20 lutego 1945 wraca do Łodzi na swoje poprzednie stanowisko w Miejskim Muzeum. W roku akademickim 1945/6 był wykładowcą w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej, w 1946/7 był zastępcą kierownika Katedry Historii Sztuki w Uniwersytecie Łódzkim, a w latach 1950–1952 wykładowcą tamże (prowadził wykłady z teorii sztuki i metodologii). Postulował od dawna budowę nowego gmachu, specjalnie zaprojektowanego dla potrzeb muzeum. Dzięki jego staraniom Miejskie Muzeum Sztuki otrzymało w 1947 nową siedzibę w dawnym „Pałacu Poznańskich”, a od 1950 zaczęło działać pod obecną nazwą Muzeum Sztuki w Łodzi. W nowej siedzibie można było w miarę swobodnie zaprezentować kolekcję międzynarodowej sztuki nowoczesnej, której ekspozycję Marian Minich opracował osobiście. W 1948 nastąpiło otwarcie Muzeum, a dzieła sztuki można było zobaczyć w nowej aranżacji, w której modernistyczne prace grupy a.r. zajmowały najważniejsze miejsce. Centralnym punktem nowej ekspozycji było powstałe z inicjatywy dyrektora Minicha unikatowe wnętrze Sali Neoplastycznej wykonane wg projektu Wł. Strzemińskiego.