związki z Niemcami pisma stały się coraz rzadsze.
Przez lata po drugiej wojnie światowej Rieter pokrywał deficyt miesięcznika prywatnymi środkami swojej rodziny. W 1966 r. założył fundację Stiftung Schweizer Monatshefte, aby zapewnić środki na publikację czasopismaHans Rudolf Fuhrer: Rieter, Fritz. In: Historisches Lexikon der Schweiz, abgerufen am 3. Dezember 2011.. W ramach nowego zespołu redakcyjnego, w skład którego weszli prawnik Dietrich Schindler, teoretyk literacki Hans-Jost Frey, krytyk literacki Daniel Bodmer oraz politolog Daniel Frei, czasopismo starało się budować sieć powiązań libralno-prawicowych, obejmujących NZZ, Stowarzyszenie Mont Pelerin, economiesuisse, Institut für Auslandforschung oraz Graduate Institute of International and Development StudiesAndrea Franc, Schweiz, Filz und Neoliberalismus, [w:] Schweizer Monat. Luty 2013.. Redaktorzy NZZ regularnie publikowali w miesięczniku, m.in. Carlo Mötteli i Ernst Bieri, później także Fred Luchsinger, Willy Linder oraz Richard Reich. Ordoliberalizm został zyskał szerszą popularność w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Francois Bondy i ukształtowali kurs redakcji, który był kosmopolityczny i skupiał się kulturze.