Recepcja W okresie powojennym Schweizer Monatshefte odegrały ważną rolę w krajobrazie magazynów europejskich. W latach 70. i 80. jego rola zaczęła maleć. Po przełomie wieków wydawcy podjęli starania o wznowienie działalności czasopisma. Nakład stale rósł: od 4500 egzemplarzy we wrześniu 2011 r., do 5500 w 2013 r. i 6500 egzemplarzy w 2016 r.
Heribert Seifert skomentował w 2008 roku w NZZ, że Schweizer Monat mówi „spokojnym głosem” w porównaniu z innymi czasopismami społeczno-politycznymi i że jest to czasopismo „godnie przemyślane”Heribert Seifert, Gegen Wischiwaschi-Liberalismus, [w:] ''Neue Zürcher Zeitung. 22. Februar 2008..
Miesięcznik był i jest również obecnie czytany w Niemczech i Austrii. Thomas Steinfeld określił czasopismo w felietonie w Süddeutsche Zeitung z dnia 31 lipca i 1 sierpnia 2010 r. jako „centralny organ określający polityczny obraz samej siebie w tym kraju [Szwajcarii]”.
Berneński dziennik Die Bund wychwalał „szlachetny i godny wygląd”, „celebrytów, którymi czasopismo się ozdabia” i nazywał je publikacją „poza głównym nurtem socjaldemokratycznym”Artur K. Vogel, Perspektiven.