Jako profesor wizytujący wykładał na uczelniach w Erlangen, Münsterze, Ratyzbonie, Heidelbergu, Fryburgu Bryzgowijskim (Niemcy), a także w Sofii, Wielkim Tyrnowie, Budapeszcie, Segedynie (Węgry) i w Wiedniu.
Działalność badawcza W swojej działalności naukowej koncentrował się na paleoslawistyce (ze szczególnym uwzględnieniem składni i leksykografii). Zajmował się także problematyką języka staro-cerkiewno-słowiańskiego w szerokim kontekście kulturowo-historycznym i literackim. Jest autorem wpływowych prac w dziedzinie komparatystyki słowiańskiej i etymologii.
Autor bądź współautor szeregu książek oraz licznych artykułów naukowych, recenzji, nekrologów, tekstów dydaktycznych i materiałów jubileuszowych, publikowanych w Czechach i za granicą. Od 1982 r. uczestniczył w tworzeniu Slovníku jazyka staroslověnského = Lexicon linguae paleoslovenicae, a od 1990 r.