Od połowy X wieku, gdy zostali wyparci z Morza Śródziemnego przez kupców włoskich (głównie weneckich), radanici przetarli i wykorzystywali transkontynentalny szlak lądowy, który wiódł z hiszpańskiej Andaluzji (kalifat Kordoby) poprzez Francję (dolina Rodanu, Narbona, Verdun), południowe Niemcy (Moguncja, Ratyzbona), czeską Pragę, morawski Ołomuniec, Bramę Morawską, Kraków, Przemyśl i Grody Czerwieńskie do Kijowa. W Kijowie szlak transkontynentalny krzyżował się z rzecznym szlakiem „od Waregów do Greków” oraz prowadził dalej na wschód nad Don (chazarski Sarkel) i nad Wołgę (chazarski Itil, bułgarski Bułgar Wielki) i dalej na Bliski i Daleki Wschód, gdzie łączył się z Jedwabnym SzlakiemMaria Dekówna, Sympozjum „Szkło na głównych szlakach komunikacyjnych wczesnośredniowiecznej Europy i Azji”, Archeologia Polski 61 (2016), s. 74Przemysław Urbańczyk Bolesław Chrobry – lew ryczący, Toruń 2017, s. 69, 70.Hasło Rodanici (radanici) w Polskim Słowniku Judaistycznym.. Ta droga handlowa w źródłach arabskich określana jest, podobnie jak sami kupcy, jako ar-RadanijaRobert Fergusson Młot i krzyż. Nowa historia wikingów., Poznań 2009, s. 120..