Debriefing (dosł. sprawozdanie lub wysłuchanie, ang. Critical Incident Stress Debriefing) – forma grupowego wsparcia psychologicznego dla zespołów ratunkowych po zdarzeniach traumatycznychPaweł Urbaś, Kontrowersje wokół debriefingu: przegląd badań, w: Studia Psychologica, nr 5/2004, s. 334-336.

Metoda została opracowana w końcu lat 80. XX wieku w Stanach Zjednoczonych przez Jeffreya T. Mitchella. Była jedną z technik wsparcia dla zespołów ratunkowych po zdarzeniach traumatycznych.

Debriefing jest formą spotkania w grupie i dyskusji (z mocnym komponentem rekonstrukcji faktów) o przeżytym traumatycznym zdarzeniu. Ma siedem etapów: wprowadzenie, faza faktów, faza myśli, faza reakcji, faza symptomów, faza nauczania oraz zakończenie. Celem stosowania metody jest zmniejszenie negatywnych konsekwencji traumatycznego zdarzenia. Spotkanie debriefingowe trwa z reguły około trzech godzin i jest prowadzone od 24 do 72 godzin po danym zdarzeniu. Jedynie w przypadku masowych katastrof (takich jak np.