Lubomir Angełow (, ur. 4 października 1912 w Sofii, zm. 24 października 1984 tamże) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Bułgarii w latach 1931–1940, trener piłkarski.
Kariera klubowa Jako dziecko grał w piłkę nożną w klubach z rodzinnej Sofii: Tigurze, Atletiku, Sławie oraz Szypce. W wieku 14 lat przeniósł się do AS-23 Sofia, gdzie przylgnął do niego przydomek boiskowy Staroto (), który otrzymał od kolegów szkolnych z gimnazjum. W 1928 roku włączono go do składu pierwszego zespołu, gdzie rozpoczął regularne występy. Przed sezonem 1931 został mianowany kapitanem drużyny. W tym samym sezonie wywalczył z AS-23 mistrzostwo Bułgarii, po pokonaniu w meczu finałowym przez walkower FK Szypczenski Sokol. W 1941 roku zdobył Puchar Cara, strzelając w spotkaniu finałowym przeciwko Napredakowi Ruse (4:2) 2 bramki. Po przejęciu władzy w Bułgarii przez reżim komunistyczny AS-23 Sofia został rozwiązany, natomiast główni działacze z przyczyn politycznych zostali poddani represjom. Angełow wraz z innymi wiodącymi zawodnikami AS-23, Spartaka Podujane i Szypki Sofia założył zespół Czawdar Sofia, w którym występował on do końca 1947 roku.