Do późniejszych źródeł wymieniających ten herb (w wersjach różniących się szczegółami) należą herbarze Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1847), jedno z „Nowych” wydań Siebmachera (Der Adel des Königreichs Preußen, 1906), oraz, jako jedyne ze źródeł polskich (posiłkujące się jednak „Nowym Siebmacherem”), herbarz Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, 1897, 1906).
Wariant herbu opisany jako Ia znany jest z tablicy epitafijnej z 1705 roku poświęconej Ewaldowi von Puttkamer i Weronice Marii von Below, w kościele w Damnie. Wariant oznaczony jako Ib pochodzi z XIX-wiecznej pieczęci sądu patrymonialnego Putkamerów w Przyborzu w ziemi bytowskiej.
Członkowie rodu otrzymywali także tytuły arystokratyczne, co owocowało powstaniem odmian udostojnionych. Putkamer Baron I to herb nadany wraz z tytułem barona dla pułkownika i książęcego radcy Krzysztofa-Henryka Putkamera w Kurlandii 13 października 1682. Putkamer Baron II został nadany z pruskim tytułem baronowskim (Freiherr) Martinowi Antonowi von Puttkamer 30 sierpnia 1737. Obie odmiany herbu zna herbarz Bagmihla oraz Ostrowskiego, ale ten drugi podaje błędne informacje o datach nadania poszczególnych tytułów.