U części gatunków płuca są widoczne gołym okiem jako pogrubione białe łatki na powierzchni pleopodiów. Z tego powodu płuca pleopodialne znane są też jako ciała białe.
Gatunki słabo przystosowane do środowiska lądowego mogą oddychać przy pomocy skrzeli, których funkcję pełnią endopodity pleopodiów. Na przykład gatunki z rodzajów Ligia i Ligidium oddychają przy pomocy skrzeli (endopoditów), a w razie potrzeby na lądzie przez pofałdowaną powierzchnię egzopoditów. Funkcja endopoditów jako skrzeli została jednak zachowana u większości lądowych równonogów.
Zamknięta komora lęgowa Samice równonogów posiadają komorę lęgową (marsupium), w której noszą jaja rozwijające się do stadium larw manka (manca). Larwy te są podobne do postaci dorosłych. Komora lęgowa znajduje się pod pereonem (tułowiem). Od góry jest ograniczona jego ścianą, od spodu oostegitami czyli płytkami na pereopodiach (odnóżach tułowiowych) samic. Wyrastają one z przednich pereopodiów w liczbie 5 par.