Zonia Baber, właśc. Mary Arizona Baber (ur. 24 sierpnia 1862 w hrabstwie Clark, zm. 10 stycznia 1956 w hrabstwie Ingham) – amerykańska geograf i geolog, najbardziej znana z opracowania metod nauczania geografii. Kładły one nacisk na uczenie się poprzez działanie, m.in. pracę w terenie i eksperymenty.
Życiorys Ponieważ miasto rodzinne Baber nie oferowało edukacji ponadpodstawowej przeprowadziła się do oddalonego o ponad 200 km miasta Paris. Mieszkała razem ze swoim wujem, uczęszczając tam do szkoły średniej. Po jej ukończeniu zaczęła uczyć się w tzw. normal school, aby zostać nauczycielem.
Rozpoczęła karierę w latach 1886–1888 jako dyrektor szkoły prywatnej. Następnie zaczęła nauczać w Cook County Normal School (obecnie Chicago State University), gdzie w latach 1890–1899 była kierownikiem wydziału geografii. Wykazywała współzależność między geografią strukturalną, historią a naukami przyrodniczymi. Na prowadzonym przez siebie kursie uczyła nie tylko podstaw geografii, ale także meteorologii i geografii matematycznej. Gdy nauczała, sama szkoliła się w dziedzinie geologii, dołączając do pierwszych zajęć przyjmujących kobiety. W 1904 zdobyła tytuł licencjata.