Viktors Tjaguņenko (ros. Wiktor Tiagunienko, Виктор Тягуненко; ur. 15 lutego 1921 w Dyneburgu, zm. 22 marca 2013) – radziecki żużlowiec i kierowca wyścigowy pochodzenia łotewskiego.
Życiorys W młodości konstruował drewniane szybowce, a podczas II wojny światowej był kierowcą. W 1950 roku zmontował motocykl sportowy i rozpoczął ściganie się nim. Po poważnym wypadku na torze Pirita-Kose-Kloostrimetsa przeszedł operację, w wyniku której wstawiono mu do głowy metalową płytkę. W drugiej połowie lat 50. zaangażował się w sport żużlowy, zajmując m.in. ósme miejsce w wyścigu na Centralnym Stadionie im. Lenina. Na początku lat 60. rozpoczął rywalizację formułami, początkowo Estonią 3. W 1962 roku zajął trzecie miejsce w międzynarodowym wyścigu na torze Newskoje Kolco, zaś dwa lata później był trzeci na torze Mežaparks. W sezonie 1965 został wicemistrzem Sowieckiej Formuły 4, wygrywając wyścig na Newskoje Kolco. Rok później ponownie był drugi w klasyfikacji tej serii. W 1968 roku rozpoczął rywalizację Melkusem 64, zajmując m.in. szóste miejsce w wyścigu Formuły 3 na torze Bikernieki, a także zostając mistrzem Łotwy. W sezonie 1971 zadebiutował w Sowieckiej Formule 1. Tjaguņenko zajął wówczas szóste miejsce w klasyfikacji końcowej. W roku 1974 rozpoczął rywalizację nowocześniejszą Estonią.