Wyszła za mąż młodo, za hodowcę koni Henryka Zandbanga, z pochodzenia Holendra, który został rozstrzelany przez Niemców podczas powstania warszawskiego. Maria trafiła najpierw do obozu przejściowego w Pruszkowie, z którego wywieziono ją do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Po wojnie zamieszkała w Laskach, gdzie pracowała w biurze szkoły dla niewidomych dzieci. Do końca życia przebywała w szkole jako rezydentka. Zmarła 30 października 1972 roku; została pochowana na cmentarzu w Laskach.
Syn Marii i Henryka – Henryk Franciszek Zandbang (ur. 12 listopada 1905, zm. 16 maja 1936 w Mińsku Mazowieckim) porucznik 7 Pułku Ułanów Lubelskich, zginął tragicznie w czasie pełnienia służby oficera służbowego pułku, przypadkowo zastrzelony w koszarach. 19 marca 1937 został pośmiertnie mianowany rotmistrzem oraz odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i francuskim Krzyżem Oficerskim Orderu Czarnej Gwiazdy Beninu. Był współtwórcą fundacji im. porucznika Zandbanga.. Do 1 września 2017 imię rotmistrza Zandbanga nosiła Szkoła Podstawowa w Stojadłach.
Kariera Zandbang jeździła konno od czwartego roku życia, z początku w męskim siodle. W 1911 wygrała pierwsze zawody amazonek zorganizowane przez Równieńskie Towarzystwo Wyścigów Konnych.