Medal za Długoletnią Służbę w Armii i Dobre Zachowanie (ang. Army Long Service and Good Conduct Medal) – brytyjskie odznaczenie wojskowe, ustanowione dla armii lądowej w 1830 przez króla Wilhelma IV HanowerskiegoJohn Horsley Mayo: Medals and decorations of the British Army and Navy. T. II. Westminster 1897, s. 468-470, 480-482 H. Taprell Dorling: Ribbons and Medals. Naval, Military, Air Force and Civil. Londyn 1960, s. 114-118 .
Wersja podstawowa Przyznawany był żołnierzom za służbę wojskową sprawowaną bez zarzutu: początkowo było to 21 lat w piechocie lub 20 lat w kawalerii. Noszony był na karmazynowej wstążce do 1915Guido Rosignoli: Ribbons of Orders, Decorations and Medals. Nowy Jork 1976, s. 119, 121 , kiedy to, ze względu na podobieństwo kolorystyki do Krzyża Wiktorii, dodano wzdłuż brzegów wstążki białe paski.
W 1930 dodadno dodano okucie w postaci dolnej belki na wstążce z napisem REGULAR ARMY dla brytyjskich regularnych wojsk lądowych, a dla stałych sił zbrojnych służących w krajach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów na dolnej belce pojawiła się nazwa kraju docelowego, np. wojska kanadyjskie noszą napis CANADA, wojska nowozelandzkie – NEW ZEALAND, wojska indyjskie – INDIA.