W 1935 zdobył srebrny medal za projekt ceramicznego zestawu do herbaty na Wystawie Światowej w Brukseli, a w 1937 nagrodę główną Wystawy Światowej w Paryżu za talerze zaprojektowane dla fabryki Iļģuciems.

Poza malarstwem i projektowaniem ceramiki, Suta zajmował się także rysunkiem tuszem i grafiką. W jego pracach widać zainteresowanie scenami ze zwykłego życia. W 1929 został kierownikiem warsztatu rysunku na lokalnej uczelni. Od połowy lat 20. projektował także scenografię teatralną w całej Łotwie. Od 1939 tworzył scenografię dla produkcji filmowych w Rydze. Latem 1941 przeniósł się do Tbilisi, gdzie zaczął pracować przy produkcjach filmowych. 4 września 1943 został aresztowany za bycie „wrogiem ludu” i „fałszowanie kuponów żywnościowych na chleb”, za co skazano go na rozstrzelanie 14 lipca 1944. Prawdziwym powodem zatrzymania Suty była przynależność do gruzińskiej organizacji antysowieckiej Tetri Giorgi.

W mieszkaniu, w którym Suta mieszkał od 1935 z Beļcovą, powstało muzeum poświęcone obu artystom. Mieści się ono w Rydze, w neoklasycystycznej kamienicy przy Elizabetes iela z 1911 roku. W 1987 córka odzyskała mieszkanie i urządziła w nim prywatne muzeum.