Wśród gęstych zwojów bluszczu pospolitego, oplatających wilgotne skały, rośnie zanokcica Asplenium hemionitis – paproć o oszczepowatych liściach, znana z Wysp Kanaryjskich, Azorów i Madery, a w Portugalii kontynentalnej występująca jedynie (jako relikt sprzed epoki lodowej) w kilku miejscach wzdłuż wybrzeża atlantyckiego. Również na skałach i murach rośnie lokalny endemit z rodziny kapustowatych – Coincya cintrana. Innym występującym tu endemitem jest goździk sintrzański (Dianthus cintranus sbsp. cintranus). Najbardziej naturalne fragmenty roślinności gór Sintra zachowały się w zachodniej części pasma, w areale schowanego w skałach dawnego klasztoru franciszkanów (Convento dos Capuchos). Klasztor został opuszczony w 1834 r., dzięki czemu oparł się w znacznym stopniu romantycznej modzie wzbogacania miejscowej flory gatunkami obcymi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Serra de Sintra · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.