Znaczna część obszaru pasma znajduje się w rękach prywatnych, jest ogrodzona i niedostępna. Część zachodnią i częściowo północną obejmują rozległe parki należące do wspomnianych wyżej pałaców, klasztorów oraz licznych prywatnych rezydencji i nie wszystkie są publicznie dostępne. Kilka wyznaczonych tu szlaków o charakterze tras spacerowych stanowi w rzeczywistości piesze dojścia z Sintry do Zamku Maurów i pałacu Pena. Jeden z nich udostępnia pasmo granitowych urwisk tworzących zachodnią ścianę Zamku Maurów. Jest ono jednym z najstarszych i najbardziej popularnych terenów wspinaczki skałkowej w Portugalii. Od 1950 r. wytyczono tu 72 drogi o długości do 45 m i trudnościach sięgających 8a. Kilka kolejnych szlaków pieszych wytyczono u południowo-zachodnich podnóży tych gór, w rejonie sanktuarium Peninha i Tholos do Monge, nie wyprowadzają one jednak na wyższe szczyty. Zachodnimi stokami pasma wiedzie dalekobieżny szlak GR 11 – Caminho do Atlantico, jednak i on korzysta z niżej biegnących dróg.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Serra de Sintra · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.