Otrzymane w laboratorium cząsteczki, które potrafią transportować aniony przez membrany lipofilowe (np. dwuwarstwy lipidowe w liposomyach) nazywają się syntetycznymi anionoforami. Wspomagany syntetycznymi związkami transport anionów przez błonę lipofilową może zachodzić według mechanizmów uniportu, symportu lub antyportu.
Modelowe membrany lipofilowe Najprostszą modelową lipofilową błoną do badań transportu anionów jest umieszczana w U-rurce (ang. U-tube) sekwencja: woda-rozpuszczalnik organiczny (najczęściej chloroform)-woda, tzw. błona ciekła (ang. bulk membrane). Bardziej złożoną i zbliżoną do błony biologicznej jest błona zbudowana z dwuwarstwy lipidowej. Do badań właściwości transportujących nowych syntetycznych transporterów anionów najczęściej są wykorzystywane sztuczne duże liposomy jednowarstwowe (ang. large unilamellar vesicles) - LUVs. Struktury te powstające samoistnie z lipidów. Wykorzystując różne techniki naukowcy potrafią regulować skład membrany, rozmiar liposomów, ich wielowarstwowość, a co najważniejsze - skład chemiczny fazy wodnej po obu stronach dwuwarstwy lipidowej. Synteza LUV-ów polega na zmieszaniu w odpowiedniej proporcji różnych lipidów. W badaniach transportu anionów są to najczęściej POPC (ang. ) i cholesterol, który usztywnia ciekłokrystaliczną membranę.