16 lutego 1974 w Vierumäki wyrównała nieoficjalny halowy rekord świata w biegu na 60 metrów czasem 7,1 s (pomiar ręczny). Na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu poprawiła w półfinale nieoficjalny halowy rekord świata w biegu na tym dystansie przy pomiarze automatycznym rezultatem 7,22 s, który utraciła tego samego dnia w finale na rzecz Renate Stecher z Niemieckiej Republiki Demokratycznej, która uzyskała czas 7,16 s.
Zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 400 metrów (która biegła w składzie: Marika Eklund, Pursiainen, Pirjo Wilmi i Riitta Salin), brązowy medal w biegu na 200 metrów, przegrywając tylko z Ireną Szewińską i Renate Stecher oraz zajęła 6. miejsce w biegu na 100 metrów na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie. Zdobyła srebrne medale w biegach na 100 metrów i na 200 metrów na uniwersjadzie w 1975 w Rzymie. Odpadła w półfinale biegu na 60 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium.
Na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu Pursiainen zajęła 6. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (która biegła w tym samym składzie, co na mistrzostwach Europy w 1974) oraz odpadła w ćwierćfinałach biegów na 100 metrów i na 200 metrów.