August Neoptolemus Wannowski (ur. 26 maja 1801 w Dąbrowie Białostockiej, zm. 29 kwietnia 1881 w Gdańsku) – polski i niemiecki filolog klasyczny, wykładowca gimnazjalny w Kętrzynie, Królewcu i Poznaniu, publicysta. Życiorys Urodził się na terenie ówczesnego zaboru pruskiego (Prusy Nowowschodnie) jako syn lekarza, przedstawiciela kalwińskiej rodziny litewskiej. Uczęszczał do białostockiego gimnazjum, a po śmierci ojca w 1813 wyjechał wraz z matką (pochodzenia niemieckiego) do Królewca, gdzie ukończył gimnazjum, a następnie studiował filologię klasyczną na Albertynie. W 1824 otrzymał stopień doktora. Od sierpnia 1824 pracował jako wykładowca języków klasycznych (greki) w gimnazjum w Kętrzynie. Od początku czerwca 1828 objął stanowisko nauczyciela języków klasycznych w w Królewcu. Jesienią 1829 przeniósł się do Gimnazjum Poznańskiego, którego część polsko-katolicka po podziale na dwie instytucje w 1834 nosiła nazwę gimnazjum św. Marii Magdaleny. Chociaż August Wannowski był kalwinistą, pracował w katolickim gimnazjum, a nie w gimnazjum Fryderyka Wilhelma dla protestantów.

W latach 1840–1845 redagował „Gazetę Wielkiego Księstwa Poznańskiego”.