Howella.
Opis misji thumb|Schemat zrzutów 82 Dywizji Powietrznodesantowej, 6 czerwca 1944 r. thumb|Douglas C-47 z 442 Grupy Transportu Lotniczego z pasami inwazyjnymi, który przetransportował do Normandii żołnierzy z 1. batalionu 507 Pułku Piechoty Spadochronowej w dniu inwazji Boston był drugim z dwóch operacji desantu spadochronowego, z operacją Albany w wykonaniu 101 Dywizji Powietrznodesantowej, poprzedzającą ją o godzinę. Strefy zrzutu T i N znajdowały się na zachód od rzeki Merderet, a strefa zrzutu O mieściła się na wschód od niej, na północny zachód od Sainte-Mère-Église.
Każdy z pułków piechoty spadochronowej był transportowany przez trzy lub cztery rzuty (formacje zawierające 36, 45 lub 54 samolotów C-47), w sumie dziesięć rzutów i 432 samoloty. Maszyny ponumerowane indywidualnie w rzutach „liczbami kredowymi” (dosłownie narysowanymi kredą na kadłubach, aby pomóc spadochroniarzom we wsiadaniu do właściwego samolotu), zorganizowano w szyk po wystartowaniu według ścisłego wzorca zwanego „potrójne V” (trzy samoloty ułożone na kształt litery V, poprzez połączenie formacji składały się w większe V złożone z dziewięciu maszyn). Rzuty zostały zaplanowane w odstępach 6-minutowych.