2 pułk kawalerii (później, 3 sierpnia 1861 przemianowany na 5 pułk kawalerii) został utworzony 3 marca 1855 i zorganizowany w Louisville w stanie Kentucky pod dowództwem generała Alberta Sidneya Johnstona z żołnierzami wywodzącymi się ze stanów Alabama, Maryland, Missouri, Indiana, Kentucky, Pensylwania, Ohio i Wirginia. Pułk stał się wkrótce najlepiej wyposażoną i wyszkoloną jednostką, z najlepszymi jeźdźcami i żołnierzami w służbie konnej. Podczas parad pułkowych każda kompania jeździła wierzchowcami innego koloru.
W 1866 po zakończeniu wojny domowej Kongres kolejną ustawą zwiększył liczbę pułków kawalerii. Powołano do służby wielu żołnierzy, którzy wcześniej walczyli w wojnie secesyjnej, do ochrony osadników w czasach, gdy Indianie wędrowali po zachodniej granicy, a osadnicy z determinacją zagarniali ich ziemie. 1, 4, 5, 7, 8 i 10 pułki kawalerii (wszystkie podległe 1 Dywizji Kawalerii) zmierzyły się z Siuksami, Komanczami, Arapahami, Apaczami i innymi rdzennymi Amerykanami podczas wojen z Indianami.
We wrześniu 1868 pułk otrzymał rozkaz przygotowania się do walki przeciwko Indianom w Kansas i Nebrasce.