W 1923 w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 41. lokatą w korpusie oficerów zawodowych łączności służył w 3 pułku łączności. W 1924 jako oficer nadetatowy 1 pułku łączności pełnił funkcję szefa służby łączności DOK VIII w Toruniu. 16 lutego 1925 zdawał egzamin sprawdzający dla oficerów. W 1928 był oficerem Dowództwa Wybrzeża Morskiego. Następnie w Komendzie Portu Wojennego Gdynia. W 1933 przeniesiony do Referatu Łączności Kierownictwa Marynarki Wojennej na stanowisko referenta. W 1934 został przeniesiony z korpusu oficerów łączności do korpusu oficerów marynarki wojennej (korpus rzeczno-brzegowy), był w stopniu kapitana marynarki ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 2. lokatą w korpusie rzeczno-brzegowym. Został awansowany do stopnia komandora podporucznika ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939. W marcu 1939 był kierownikiem referatu łączności lądowej i samochodowej Kierownictwa Marynarki Wojennej.