W 1935 ponownie wyjechała do Szwajcarii i podjęła naukę na uniwersytecie w Genewie, pod kierunkiem szwajcarskiego antropologa Eugène Pittarda. Ukończyła studia z zakresu historii i socjologii, a w lipcu 1939 obroniła pracę doktorską z socjologii. Po powrocie do kraju podjęła pracę jako adiunkt Uniwersytetu w Ankarze, a w 1950 uzyskała awans na stanowisko profesora tej uczelni. Przez wiele lat kierowała Instytutem Historii ankarskiej uczelni. Specjalizowała się w badaniach nad etnogenezą Turków i historią gospodarczą Imperium Osmańskiego. Podręcznik historii Turcji jej autorstwa (przygotowany na polecenie Atatürka) obowiązywał w szkołach od lat 30. XX w. Należała do grona założycieli Tureckiego Towarzystwa Historycznego i pełniła funkcję jego wiceprezesa.
Była mężatką (w 1940 poślubiła lekarza Rıfata İnana), miała dwoje dzieci. Zmarła na atak serca w 1985 w Ankarze.
Pamięć Dla upamiętnienia Afet İnan została ustanowiona nagroda dla autorów najlepszych publikacji z zakresu historii, przyznawana co dwa lata przez fundację jej imienia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Salonikach Kategoria:Tureccy historycy Kategoria:Socjolodzy Kategoria:Autorzy podręczników szkolnych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Ankarze Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1985