Niektórzy akceptują teoretyczne istnienie biseksualności, ale definiują ją wąsko, jedynie jako pociąg do mężczyzn i kobiet w równym stopniu. Tak więc wiele osób biseksualnych o „nierównych” preferencjach z powodu powszechnej bifobii identyfikuje się jako homoseksualne lub heteroseksualne. Bliskim przejawem bifobii jest uznawanie istnienia biseksualności u kobiet, przy jednoczesnym zaprzeczeniu, że mężczyźni mogą być biseksualni.
Niektóre przypadki bifobii wiążą się z przekonaniem, że biseksualność jest jedynie trendem społecznym albo modą, a nie nieodłączną cechą osobowości. Aktywność seksualna osób tej samej płci bywa też uznawana za substytut seksu z członkami płci przeciwnej lub jako bardziej dostępne (np. w środowiskach segregowanych ze względu na płeć, takich jak więzienia) źródło satysfakcji seksualnej.
Bifobia jest powszechna w heteronormatywnym społeczeństwie, ale często pojawia się również wśród gejów i lesbijek, myślących, że osoby biseksualne są w stanie uniknąć dyskryminacji ze strony heteroseksualistów przez dostosowanie się do społecznych oczekiwań dotyczących wiązania się z osobami przeciwnej płci. Australijskie badanie przeprowadzone przez Roffee i Walinga w 2016 r.