W niemieckiej Getyndze (2000-2001) odbyła staż naukowy w Georg-Elias-Müller Institut für Psychologie tamtejszego Uniwersytetu oraz praktykę zawodową psychologa klinicznego w Institut für Angewandte Sozialfragen. W latach 2001–2008 związana była z poradnią Erziehungs-, Familien- und Lebensberatungsstelle des Naemi-Wilke-Stiftes w Guben, gdzie pracowała klinicznie i pełniła funkcję kierownika (2004–2006).
W okresie 2006–2014 pracowała na Uniwersytecie Gdańskim. Pełniła również funkcję biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku. W latach 2014–2018 związana była z Instytutem Psychologii PAN, gdzie po habilitacji awansowała na stanowisko profesora nadzwyczajnego tej jednostki. Od 2018 do 2020 była profesorem nadzwyczajnym w Akademii Ekonomiczno-Humanistycznej w Warszawie.
Od 2000 prowadzi badania nad zjawiskiem pracoholizmu. W ich efekcie rozwinęła nowe podejście do uzależnienia od pracy, które nazwała work craving. Sformułowała własną teorię uzależnienia od pracy work craving (2013). Mechanizm uzależnienia od pracy został lepiej poznany dzięki badaniom nad procesami regulacyjnymi work craving realizowanymi pod jej kierunkiem (2013). Opracowała również koncepcję poznawczo-behawioralną pracoholizmu (2010) oraz koncepcję osobowościowych wyznaczników pracoholizmu (2005).