ukazał się w tłumaczeniu na angielski w pierwszym tomie zbioru dokumentów „Czarne czyny Kremla”, wraz z innymi dowodami masowego zniszczenia ukraińskiego chłopstwa w latach 1928–1933Sosnovy, S. «The Truth about the Famine» in Semen Pidhainy, ed., The Black Deeds of the Kremlin: A White Book, vol. 1 (Ukrainian Association of Victims of Russian Communist Terror: Toronto, 1953): 222–225..
Okres powojenny Po wojnie, nie ukrywając swojego imienia i nazwiska, pracował jako agronom i ekonomista. 21 lutego 1950 r. został aresztowany przez pracowników UMGB Ukraińskiej SRR, ponieważ jego dawni współpracownicy w Charkowie zeznali przeciwko niemu. Skazany na 25 lat w obozach pracy przymusowej, z pięcioletnią utratą praw i całkowitą konfiskatą mienia. Przebywał sześć lat w obozie w pobliżu dworca kolejowego Szeksna w obwodzie Wołogdy. Po zwolnieniu stał się niepełnosprawny i osiedlił się we wsi Pawlowka, dystrykt Arcyz, obwód Odeski. W tym czasie zmarła jego żona Maria Derbek. W 1956 roku, w wieku 62 lat, Sosnowy po raz drugi ożenił się z Eufrosyną Poremską. Wkrótce para wraz z jednym z synów Stepana Sosnowego przeprowadziła się do Kijowa. Uchwałą Rady Najwyższej RSFSR z dnia 11 kwietnia 1958 r. utrata praw w stosunku do niego została anulowana, a rejestr karny skreślony. Zmarł 26 marca 1961 r.