Obraz był bardzo udanym debiutem aktorskim późniejszej, wielkiej gwiazdy Hollywood – Richarda Widmarka, który za drugoplanową rolę psychopatycznego zabójcy Tommy’ego Udo otrzymał Złoty Glob i nominację do Oscara za najlepszą rolę drugoplanową. I to głównie ze względu na jego kreację film chwalili krytycy. Niektórzy z nich wyrażali pogląd, że w gruncie rzeczy rola Widmarka jest jedynym powodem, dla którego warto obejrzeć film. Po latach, postać chichoczącego psychopaty porównywano do Jokera – jednego z przeciwników Batmana. Określano jego rolę jako „błyskotliwą kreację, która utrwaliła jego image na wiele lat”.
W 1995 film doczekał się luźno związanego z pierwowzorem remaku pod tym samym tytułem. Wyprodukowała go ta sama wytwórnia filmowa, czyli 20th Century Fox. Jego reżyserem był Barbet Schroeder, a główne role zagrali m.in. David Caruso, Samuel L. Jackson, Nicolas Cage i Helen Hunt. Film okazał się być jednak finansową klapą, a w przeciwieństwie do swojego pierwowzoru, jedynym wyróżnieniem jakie mu przyznano była nominacja do Złotej Maliny.
Przypisy
Linki zewnętrzne Amerykański plakat do filmu
Pocałunek śmierci w katalogu American Film Institute (ang.)
Kategoria:Amerykańskie filmy z 1947 roku Kategoria:Amerykańskie filmy kryminalne Kategoria:Amerykańskie filmy noir Kategoria:Filmy w reżyserii Henry’ego Hathawaya